در طلوع ستاره های آسمان درخشان ترینی

در غروب شبهای بی بهانه ... بهانه ی عاشقی ِ زمینی

دل می ترسد از تپیدن در حضورت

دل شاد است وقتی طلوع تو را می بیند

هرسال...یک روز...هر لحظه ی 13 رجب روز عاشقی ماست

مولود کعبه...امام عاشقان...مرد شبهای بی بهانه...

در لحظه می ستایمت...پدرم

در تاریکی ها می درخشی...در ناگواریها بزرگترین حامی منی...

عزیز ترین امروز به دیدن طلوع خورشید می نشینم و این بار صدای کودکی را از کعبه می شنوم...از نور

امروز فرق دارد با تمام بهارهای زندگی ات...امروز حس زاده شدن از نو را با تو تجربه می کنم...

با خوابهای تعبیر نشده ات در غروبهای عاشقانه ام سر می کنم اما...بیدار بیدارم...

هزار و هفتصد سال استکه همه هنرمندان،چهره نگاران،پیکره سازان بشر در نشان دادن سیما

و حالات مریم هنرمندیهای اعجاز گر کرده اند.

اما مجموعه گفته ها و اندیشه ها و کوششها و هنرمندیها همه در طول این قرن های بسیار ،

به اندازه این یک کلمه نتوانستند عظمتهای مریم را بازگو کنند که:مریم مادر عیسی است.

و من خواستم با چنین شیوه ای از فاطمه بگویم ، باز درماندم،

خواستم بگویم فاطمه دختر خدیجه بزرگ است ، باز درماندم،

خواستم بگویم که فاطمه دختر محمد (ص) است ،

دیدم که فاطمه نیست.

خواستم بگویم که فاطمه ماد حسنین است ،

دیدم که فاطمه نیست.

خواستم بگویم که فاطمه مادر زینب است ،

باز دیدم که فاطمه نیست.

نه اینها همه هست و این همه فاطمه نیست.

فاطمه، فاطمه است.

وی در همه ابعاد گوناگون "زن بودن" نمونه شده بود ،

مظهر یک "دختر" در برابر پدرش.

مظهر یک "همسر" در برابر شویش.

مظهر یک"مادر" در برابر فرزندانش.

مظهر یک" زن مبارز و مسئول" در برابر زمانش و جامعه اش.

وی خود یک اما است،یعنی یک نمونه مثالی،یک تیپ ایده آل برای یک "زن"، یک "اسوه" ،

یک "شاهد"برای هر زنی که میخواهد "شدن خویش" را خود انتخاب کند.

* برگرفته از کتاب فاطمه، فاطمه اس نوشته دکتر شریعتی